Democracy

George Floyd en sociale corrosie

Kruf, J.P. (2016) Corrosie.

Welnu, ik dacht dat dit de eerste zou kunnen zijn van een set coachingskaarten voor publieke en politieke leiders om nader de diagnose te stellen wat er in de samenleving gebeurt – de dood van George Floyd toont zich als een pars pro toto voor racisme op wereldschaal en die in feite kan worden beschouwd als een vorm van sociale corrosie – dit om volledig bewust te worden, perspectieven te delen en terug te keren naar rentmeesterschap. Het verbindt Floyd met de individuele politieman, met zijn team en baas, met de politie als bedrijf, met hun managers, met hun bestuurders, met de president, met het systeem en uiteindelijk met onszelf. Pars pro toto als begrip kan niet beter worden uitgelegd.

Het is een persoonlijke associatie van mij hoe het leven in steden wordt gedomineerd door demonstraties van mensen die vragen om liefde, gelijkheid en rechtvaardigheid. De stad – als pars pro toto voor de samenleving – leeft en spreekt luid en duidelijk. Leiders worden in reflectie en confrontatie gebracht tot de vraag wat en wie ze eigenlijk leiden. Hun leiderschap staat op het spel en wanneer dit gebeurt, begint een nieuw mechanisme te werken. Jimmy Carter raakt hier de essentie van: “We hebben een regering nodig die zo goed is als haar mensen (red. in de samenleving, de burger).”

Artikel op jackkruf.com.

De bijziende kiezer

Foto: Louise G.S. Kruf

Door Andrew Healy and Neil Malhotra (2009).

Deze interessante studie – Myopic Voters and Natural Disaster Policy – leert dat kiezers de zittende bestuurders belonen voor gedane uitgaven om de gevolgen van een crisis/ramp te verlichten, indien de aanpak juist is geweest en straft hen indien dit niet geval was. Het handelt hier over natuurrampen.

De kiezer beloont bestuurders en politieke partijen dus niet voor gedane investeringen om crises/rampen te voorkomen of erop voorbereid te zijn. Neen, het beloont bestuurders voor een adequate reactie op crisis of ramp, niet op de proactie. Dit blijkt indifferent voor de kiezer en dàt is bijzonder. Het levert zittende politieke partijen dus meer stemmen op indien zij crises/rampen gedurende hun zittingsperiode adequaat hebben aangepakt en leidt tot meer stemmen indien aantoonbare vormen van risicomanagement ex ante zijn toegepast. Proactief risicomanagement scoort niet bij politicus en in het verlengde ook niet bij de bestuurder. Wel als er mee voorkomen kan worden dat achteraf –  indien sprake is van een crisis of ramp – er achteraf alles aan gedaan is en derhalve mogelijke aansprakelijkheid kan worden voorkomen.

Volgens de auteurs zou dit mechanisme van bijziendheid van kiezers zou prikkels bij bestuurders wegnemen om te investeren in preventie. Binnen de democratie leidt het dus tot onder-investeringen in proactie en tot substantieel verlies van welvaart, aldus de onderzoekers. Zij schatten in dat elke 1 euro besteed aan voorkomen en voorbereiden, de waarde vertegenwoordigd van 15 euro in termen van mogelijke schadereductie. Voorkomen is beter dan genezen is hier een factor 15.

Een bijzonder spanningsveld tussen de competentie van de burger om goed te kijken te kunnen beoordelen, de effectieve werking van democratische bestel en de feitelijke aansprakelijkheid van de overheid.

Artikel: Myopic Voters, American Political Science Review, 103, pp 387-406.

 

De kracht van het argument

Jürgen Habermas:

“Niet de status van de spreker, maar de kracht van het argument moet het uitgangspunt vormen van besluitvorming.”

Filosoof Habermas pleit in zijn omvangrijke oeuvre voor een sterke civil society met een goed functionerende publieke ruimte waarin communicatief kan worden gehandeld, door bekritiseerbare argumenten aan te dragen en te zoeken naar wederzijds begrip.

The ability of democracy

Quote by Al Gore

“It is now apparent that the climate crisis is posing an unprecedented threat not only to the future livability of the planet but also to our assumptions about the ability of democracy and capitalism to recognize this threat for what it is and respond with appropriate boldness, scope, and urgency. Global warming has been described as the greatest market failure in history. It is also—so far—the biggest failure of democratic governance in history.”

From: Our Choice: Changing the way we think (Chapter 14), 2009.

A short reflection on democracy and leadership

I was thinking about democracy and leadership… reading the present news about the many presidents, generals and prime ministers… in one way or another chosen by the people or sometimes even not chosen but directly or indirectly appointed by the majority of their formed political party or even by a wing within this (not per se and most of the time not a majority of the electorate)… I remembered this dialogue from Monty Python and the Holy Grail (1975):

King Arthur:
I am your king.

Woman:
Well I didn’t vote for you.

King Arthur:
You don’t vote for kings.

Woman:
Well how’d you become king then?

King Arthur:
The Lady of the Lake, her arm clad in the purest shimmering samite held aloft Excalibur from the bosom of the water, signifying by divine providence that I, Arthur, was to carry Excalibur. THAT is why I am your king.

Dennis:
Listen, strange women lyin’ in ponds distributin’ swords is no basis for a system of government. Supreme executive power derives from a mandate from the masses, not from some farcical aquatic ceremony.