Photo

George Floyd en sociale corrosie

Kruf, J.P. (2016) Corrosie.

Welnu, ik dacht dat dit de eerste zou kunnen zijn van een set coachingskaarten voor publieke en politieke leiders om nader de diagnose te stellen wat er in de samenleving gebeurt – de dood van George Floyd toont zich als een pars pro toto voor racisme op wereldschaal en die in feite kan worden beschouwd als een vorm van sociale corrosie – dit om volledig bewust te worden, perspectieven te delen en terug te keren naar rentmeesterschap. Het verbindt Floyd met de individuele politieman, met zijn team en baas, met de politie als bedrijf, met hun managers, met hun bestuurders, met de president, met het systeem en uiteindelijk met onszelf. Pars pro toto als begrip kan niet beter worden uitgelegd.

Het is een persoonlijke associatie van mij hoe het leven in steden wordt gedomineerd door demonstraties van mensen die vragen om liefde, gelijkheid en rechtvaardigheid. De stad – als pars pro toto voor de samenleving – leeft en spreekt luid en duidelijk. Leiders worden in reflectie en confrontatie gebracht tot de vraag wat en wie ze eigenlijk leiden. Hun leiderschap staat op het spel en wanneer dit gebeurt, begint een nieuw mechanisme te werken. Jimmy Carter raakt hier de essentie van: “We hebben een regering nodig die zo goed is als haar mensen (red. in de samenleving, de burger).”

Artikel op jackkruf.com.

Pristine Pelican

In our impressions of nature we strive to show the essence of life. In Namibia we met this pelican. As old as time. As species the pelican already exists 30 million years (man 300.000 year). The beauty of a wise bird.

Bij onze impressies van natuur streven wij ernaar om de essentie van het leven te tonen. In Namibië ontmoetten wij deze pelikaan. Zo oud als de tijd. Als soort bestaat de pelikaan al zo 30 miljoen jaar (de mens 300.000 jaar). De schoonheid van een wijze vogel.

My Home in the City

My Home in the City. London. © Jack Kruf

Being and feeling at home in my city. My home in the city.

The contrast between the borders of city life and that of my personal habitat couldn’t be bigger.

The grey London cityscape – in falling evening mode – and the cozy light of my room with a view. Quite a semantic differential.

Q-Dock Art

Storm rages over Elba

© Jack Kruf

Storm is raging over Elba, the island where in 1814 Napoleon stayed for almost a year. The ferry between Elba and Piombino, mainland Italy, seems to seek shelter, but has no chance of escape.

Elected, chosen by the people

© Jack Kruf

Our democracy is based on a periodic voting system where people elect their representatives on all levels of government. Citizens become voters during this process. The living world of people and society chooses their representative in the elected councils in the system world.

In this imaginary and virtual world of chess pieces, the black pawn (the representative), is chosen by white pawns (the citizens), speaking for the people, communicating with the people, working for the people.

Same height. Other basic colour. But… both pawns. More than once black pawns look into the mirror and they do see kings and queens instead. That is where it goes wrong and they become islands in a sea of powers and get disconnected with people and society. So, back-to-basics.  A reflection from behind the chess board.

Les couleurs de Normandie

Les couleurs de Normandie. © Jack Kruf

Staand in Honfleur voor een eenvoudig huisje ontdek ik, met mijn neus op de details van deur en muur, het rijke palet aan patronen en structuren. De details zijn mogelijk als een vorm van kunst te duiden. Het muurtje straalt eenvoud uit en is tegelijkertijd toch ook zo rijk geschakeerd in een haast perfecte match van materialen. Maar de kleuren! Die komen pas echt bij me binnen. Ils sont les couleurs de Normandie.

Un paisaje icónico

© Jack Kruf

Cuando termina la cosecha, la tierra cerca de Carmona, España, se convierte en este paisaje icónico y casi surrealista.

When the harvest is done, the land near Carmona, Spain, turns into this iconic and almost surreal landscape.

 

Q-Dock Art

Vivian Maier

Vivian Maier, Self-Portrait, 1956, VM1956W03008-12-MC ©

The discovery of her work after her death is a story on its own.

Vivian Maier has shot an incredible amount of photographic impressions of people. Every picture is a piece of art. An ode to black and white photography. An ode to street photography.

Quote from About website: “Piecing together Vivian Maier’s life can easily evoke Churchill’s famous quote about the vast land of Tsars and commissars that lay to the east. A person who fit the stereotypical European sensibilities of an independent liberated woman, accent and all, yet born in New York City.”

Read more on the website which has been dedicated to her.

 

Sossusvlei

© Jack P. Kruf

Namibia. Somewhere within an area of 32.000 km2 of sand dunes lies the Sossusvlei, literally “dead end marsh”. Vlei is the Afrikaans word for “marsh” or “shallow lake”, while “sossus” is Nama for “no return” or “dead end”. It is part of the vast Namib – a 2000 km long coastal desert and up to 200 km inland – and it may be the oldest (55–80 million years) desert in the world.

The river water once flooded the area. But that is history now. An impressive place to be, between the dead but proud Acacia’s (I expect the most photographed Acacia’s in the world) and the high – in a broad and rich orange-brown palette of colours – sand dunes (highest is 383 meter). Quite a view. It was a privilege to be there.

Northsea

© Ad Kruf

It was the last picture on his camera. My father, Ad Kruf, shot this incredible image weeks before he passed away. It is now more than ten years ago. Time flies, but not the memory. Feels like yesterday that we joined each others company enjoying a good talk and a fine glass of whisk(e)y.

This photo was taken on the 10th of December 2008 16:09:05. Place Kijkduin, The Hague. A crystal clear Dutch beach landscape with a thunderstorm rolling in, the mystic late afternoon December sunlight and the rolling waves under a freezing wind. A picture to live in. As if he foresaw what was coming.

Ballet en meesterschap

nycballet2.jpg.html
© Henry Leutwyler

Ballet leert ons dat de schoonheid der dingen vooral wordt bereikt door hard werken. Zaken lijken aan de buitenkant vaak niet zoals zij van de binnenkant zijn.

In marketingtermen geduid, vallen imago en identiteit bijna nooit samen. Om succesvol te zijn dienen zij echter wel in elkaars verlengde te liggen, zoals bij deze balletdanseres van de New York City Ballet het geval is. Een indringende foto van fotograaf Henry Leutwyler.

In deze foto ligt volledig besloten wat het meesterschap maakt tot wat het is. Een bijzondere foto.

Ik, van de leefwereld, en het stadhuis

Stadhuis in zonlicht. Jack Kruf ©

Loop ik als burger over straat. Even langs het stadhuis. Zo mooi, architectonisch. Maar ook zoveel systeem, denk ik. Indrukwekkend wit gebouw met allemaal kamertjes en corridor’s van en voor ambtenaren, die druk in de weer zijn voor mij en mijn leefwereld. Toch had ik dit gevoel niet. Ik kijk omhoog en geniet van het zonlicht, schijnend op deze imponerende hoeveelheid systeem. Een camera volgt mij…

Herfst: de spin in zijn web

Kruisspin in zijn web. Foto: Jack Kruf ©

Als de herfst zijn bezoek brengt, spinnen de spinnen hun web. Met fabelachtige motoriek en inzicht spannen zij hun territorium op als vangnet voor voedsel. De draden zijn in die dikte sterker dan staal. Bijzonder. Innovatie voor het raam van ons schuurtje.