De stad en de woestijn

Schrijver en filosoof Albert Camus had een zwak voor woestijnen. Hij werd verliefd op de woestijn, de Sahara. Het overweldigde hem. Het was een plek waar hij tot zichzelf kon komen.

Steden waar in zijn ogen ook woestijnen, moderne woestijnen wel te verstaan. Hij zij eens: “Als remedie op het leven in de samenleving zou ik de suggestie willen doen: de grote stad. Tegenwoordig is het de enige woestijn binnen ons bereik.”

Het lijkt een contradictio, de stad als bruisend en sociaal centrum en toch een woestijn, maar in de ogen van Camus  zeker het geval. Een bijzondere gedachte. De Heren van Oranje gaan zijn werken herlezen. Vanuit onze ervaring als city manager een waarlijk retrospectief.