Tree roots

Vincent van Gogh (1890). Tree Roots [oil on canvas]. Amsterdam: Van Gogh Museum.

By Jack Kruf

The wisdom of life, the book with all its guidelines and secrets, the codex, can actually be found in the forest. Codex is derived from the Latin caudex, meaning “trunk of a tree”. The lowest part of the trunk is where two worlds meet in the binding principles of life, that of ‘above ground’ and that of ‘under ground’, the roots.

We, humans, admire the trees mostly when they are in their glory days, with coloured leaves like now in autumn, with impressive rising columns, overhanging branches and the abundance of forest fruits like nuts and mushrooms. The basis of all this beauty though is where the ultimate exchange is happening, the build-up place, there where trunk and the root meet. It is here where the soul of the forest can be found. It is this market place where all traffic streams from earth (upwards, water, minerals) and sun and air (downwards, photosynthesis, carbon) are exchanged, the roundabout on the trunk highway of life.

It is the meeting point where growth and development are coordinated, the place where past, present and future meet, the counterpoint where life starts. Vincent van Gogh painted this meeting point, as only he can paint this. He understood the very essence. More than that. It was his last painting, ‘digging deep’ into the essence of life.

Translating, transposing or transforming the scene from forest to society. Is it a thought that an election day can be considered as the trunk/root meeting point of our democracy, and therefore be perceived as the soul of the ecosystem of society?

The Bodmer Oak

Monet, C. (1865). The Bodmer Oak, Fontainebleau Forest [Oil on canvas]. New York City: The Metropolitan Museum of Art.

Door Jack Kruf

It is painted by impressionist Claude Monet (1840–1926) in the year 1865. According to Plant Curator there is a strong possibility this tree is of the species Quercus petraea (Mattuschka) Lieblein (Sessile Oak, Chêne sessile, Wintereik, Traubeneiche), an emblematic tree of the French forest.

The Bodmer Oak was named after Swiss artist Karl Bodmer (1809–1893), who exhibited his painting of a tree in the heart of Fontainebleau Forest, La Forêt en Hiver, 15 years earlier at the Salon of 1850. The painting of Monet is in the collection of The Metropolitan Museum of Art, New York City.

Monet used bright yellows, greens, and oranges to depict sunlight filtering through the canopy of branches. The carpet of russet leaves signals that he painted this view just before he concluded a months-long visit to Fontainebleau in October 1865 (Source: MetMuseum.org).

What makes this painting so special that it feels you are actually standing in the middle of the forest, at the same level as the tree, at the same spot within the wide forest. It connects you to the tree. It is a great feeling. As if you feel being part of something far more bigger than you. Go into the forest and try it. It is a form of Shinrin-Yoku: The Art and Science of Forest Bathing. Claude Monet painted this feeling in the Bodmer Oak.

Een les van Cézanne

Cézanne, P. (1898-1999) Intérieur de Forêt [Oil on canvas]. San Francisco: Fine Arts Museums of San Francisco.


Een blik op het interieur van een organisatie kan inzicht geven hoe zij er echt bijstaat. Zij dient in overheidsland de democratische principes van transparantie, rechtmatigheid, verantwoording en aansprakelijkheid richting de burger. Zij kan ex ante zijn, maar ook ex post als gelijk welk bestuur verantwoording aflegt aan haar burgers of klanten in bijvoorbeeld een jaarverslag. Het is een vak omdat je moet weten welke indicator iets zegt over wat. Het oog moet precies zijn, de kennis voor uitleg en interpretatie aanwezig.

Een voorbeeld van een voortreffelijke blik op een interieur, in dit geval van een bos in het Parc du Château Noir in de provincie Aix-en-Provence door Paul Cézanne – onderweg tussen impressionisme en kubisme. Het kan dienen als illustratie hoe essentieel en verfijnd die blik kan zijn.

Dit schilderij is één van de meesterwerken hier gemaakt. De serie wordt wereldwijd geroemd om haar precisie in sfeer, atmosfeer en kleurstelling. Het zijn als ware transecten, doorsneden, die ons vertellen in welke fase het bos zich bevindt, hoe oud het bos is, hoe haar structuur, welke boomsoorten er groeien en hoe de groeiomstandigheden zijn.

Kan het een inspiratie zijn om voortaan (naast een woordenpalet) een kleurenpalet toe te voegen aan elk jaarverslag? Met één blik het interieur vangen. Indien zo, laat dan Cézanne dé inspirators zijn, de meester van de diagnose.

Van Ruisdael dag

Jacob van Ruisdael (1670). Wheat Fields [Oil on canvas, 100 x 130.2 cm]. New York: Metropolitan Museum of Art.

Een luchtje scheppen is goed, zeker na een week CNN #ElectionDay. Ik moest denken aan mijn laatste bezoek aan New York, toen ik oog in oog stond met deze Van Ruisdael (met daarna een rondje Central Park). Het is vandaag de combinatie van het gevoel van deel zijn van een veel groter geheel, uitwaaien, op adem komen, een frisse neus halen en reflectie. Het is vandaag, zondag ook, een echte Van Ruisdael-dag.

 

Trees & Undergrowth

Gogh, V. van (1887). Trees and Undergrowth [oil on canvas]. Amsterdam: Van Gogh Museum.

This painting by Vincent van Gogh is one of several paintings of trees and undergrowth, a genre called “sous-bois” brought into prominence by artists of the Barbizon School and Impressionists.

This work use shades of color and light in the forest interior painting. Vincent walked into the forest for a close view. The painting evokes the trees and grassy undergrowth, the sky is barely visible, just a glimpse of sky sometimes penetrating the branches.

Laan van Meerdervoort

Langbroek, C (1921). Laan van Meerdervoort. Den Haag.

Dit impressionistisch schilderij hing bij mijn grootvader in Den Haag in de voorkamer boven zijn stoel. Een familiestuk. Ik ben er mee opgegroeid. Het zit in mij. De Laan van Meerdervoort, getooid in de bijzondere herfstkleuren van de statige beukenlaan van toen.