Oriëntatie

Kruf, J.P. (2019). Oriëntatie.

Het moet gezegd. De stroom aan berichten, artikelen en boeken over ‘de toestand in de wereld’ is immens. Een brandkraan die wagenwijd openstaat, 24/7. Oriëntatie lijkt een kunst op zich te worden. Waar staan wij? Waar sta ik? Wat is er gaande? Wat is waardevol? Wat niet? Hoe bepaal ik mijn positie? Hoe kan ik groeien, overleven, liefhebben?

Het voelde, rondlopend in deze immense wereldbibliotheek, even alsof ik was losgelaten in het gebouw op bovenstaande foto. Een gebouw waar ik geblinddoekt was heen gevoerd, blinddoek af en de oriëntatie-vraag kreeg voorgelegd. Tja… een gebouw, waar hard wordt gewerkt, zo lijkt het, de metalen klanken in de verte klinken, vreemd en onbestemd. Hier wordt iets bijzonders geproduceerd, dacht ik, maar wat? Geen geuren die helpen. Met een dergelijk fantastisch construct moet het wel over kwaliteit gaan, maar welke en waarvan?` Waarvoor en met welk doel zijn deze ruimten ontworpen? Ik weet niet waar ik ben, elke oriëntatie op plaats en tijd is weg. Het licht kan helpen, dacht ik, maar het is praktisch ontdaan van elke kleur.

Het was even of Franz Kafka naast mij stond of dat ik op reis was met Isaac Asimov op één van zijn avonturen. Het was alsof ik in een kelder van een gebouw was beland, waarvan ik de functie niet weet, alsof ik mij ergens in een grote draaiende motor van een auto bevond, waarvan ik niet weet welke richting de bestuurder in gedachten heeft, wie de bestuurder is, waar de reis heengaat en wie er in de auto zitten.

Dat was ook het gevoel vannacht én vanmiddag. De behoefte aan oriëntatie. Enerzijds het debat tussen twee presidentskandidaten. Het toonde twee totaal verschillende wereldopvattingen, met geheel andere netwerken van mensen, belangen, principes, verdienmodellen en organisaties erachter en eronder. Het duel op leven en dood tussen twee volksstammen. Anderzijds het gevoel van het EU-besluit vandaag vóór het nieuwe landbouwbeleid met veel van de commerciële waarden van de oude economie in tact, waarbij natuurontwrichting niet wordt ontzien of is gezekerd, waarbij innovatie zo zacht is als boter. Er waren toch de nobele en strakke gedachten van de Green Deal! Of was er toch geen deal? Of niet? Kraakt de democratie – gebaseerd op individuele belangen, voorkeuren en keuzes van burgers – nu in haar voegen als het mogelijk is en relatief eenvoudig om grondwaarden en grondrechten – in constitutionele  zin – te schenden? Of is dit het? Oriëntatie is het woord.

Ik laat mijn intuïtie, mijn binnenste ik spreken bij de oriëntatie op de voorliggende standpunten en gemaakte keuzes. De aarde is toch echt de enige weg. Piketpaal. Publiek is als het erop aankomt beter dan privaat. Of beter: publiek-inclusief privaat, publiek als kader voor privaat. De ziel is de basis voor oriëntatie.

The word ‘controversial’

Kruf, J.P. (2019). Deep dive. Dubai Mall.

What do we do as Judge Amy Coney Barrett pointed climate change as controversial. This  happened during the hearings last week in Court. Eyebrows worldwide raised, alarm bells did go off. What we learn here, I’m afraid that the Trias Politica, the separation of powers – a golden rule within public governance  and democracy – is at stake. Source is the New York Times By Calling Climate Change ‘Controversial,’ Barrett Created Controversy.

From the perspective of all those threatened and dying species and damaged or lost ecosystems this was a bad moment and for worse they – like many humans – are expected to have a bad time with appointments like this. Trust in government, trust in politics, trust in judges is at the brink of dying out.

In my view we should not continue along this path of appointing people who deny what is going on and do not really listen to the facts. Especially when de DNA genes of the judiciary will be highly influenced by personal doubts, beliefs and conservatism. It is irresponsible, it is immoral, it is non-ethical to appoint people on crucial public functions from the perspective of short term political and assumed personal gain. True democracy is at stake. It feels like a too deep dive. Risky. Too risky. Stop!

Rainy Day Perspective

Kruf J.P. (2019) Rainy Day Perspective.

Today was a rainy day, finally. I look out my window and see the city lights in the far distance, through the palette of raindrops, while reading some articles about the latest financial developments due to Covid-19. Well, an interesting view on the threshold of the near future, of tomorrow.

The predictions, to be frank, are worrisome for the coming years and more difficult after 2 years from now. I know the government can print new money very easily or borrow it relatively cheaply. It can spend budgets on all individuals, communities, civic organisations and companies which are in (desperate) need of support. We know all these spendings at the end will have to be refunded and paid back by citizens, companies and lower governments like municipalities. It is unavoidable to find new balance again. The awareness under public leaders, city managers, CFO’s and concern controllers is growing – “Houston, we have a problem” –, because cash registers are deflating rapidly.

Where a romantic late evening view with a good glass of wine can cross the thoughts on a new financial strategy for local government and the city. Same picture, two perspectives: that of home sweet home and the other one of the need for a sparkling and financial solid public strategy. A reflective mood.